ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਦਾ ਲਾ-ਮਿਸਾਲ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਭਰਿਆ “ਦਸੰਬਰ”ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਗੌਰਵਮਈ ਹਫਤਾ!!

 Emailed on Thursday 25th December 2025 at 11:08 AM  Regarding December in Sikhism      

 ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਲਾਸਾਨੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ

--*ਜੰਗ ਸਿੰਘ ਮਰਸਡ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ (ਅਮਰੀਕਾ)

ਇਸ ਗੌਰਵਮਈ ਦਸੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸਬੰਧ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਫਤੇ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦੇ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਜਾਬਰ ਮੁਗਲੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ‘ਔਰੰਗਜੇਬ’ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਜੁਲਮ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਲਾਸਾਨੀ ਸਹੀਦੀਆਂ ਪਾ ਗਏ ਸਨ।ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਲਾਸਾਨੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ।ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਨਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤਕ ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕੇਗਾ ! ਇਸ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਭਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮੁੱਢ ਉਦੋਂ ਬੱਝਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੋਹ ਸੁਦੀ ਛੇਵੀਂ ਸਤਵੀਂ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਗਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਕਿਲਾ੍ਹ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਛਡਿਆ ਸੀ ।ਇਤਿਹਾਸ ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਲਾ੍ਹ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਨੌ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ 19 ਪਹਾੜ੍ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੁਗਲੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੇ ਤਿੰਨ ਫੌਜੀ ਗਵਰਨਰਾਂ ਵਜੀਰ ਖਾਨ , ਦਿਲਦਾਰ ਖਾਨ ਅਤੇ ਜਬਰਦਸਤ ਖਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਰਕਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਰਸਦ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਤਾਂ ਕਿ ਗੁਰੂੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨਾ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੇ ਜੁਲਮੀ ਰਾਜ ਦੇ ਲਈ ਭਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ ਉਹ ਕਿਲੇ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਭੁੱਖੇ ਪਿਆਸੇ ਮਰ ਜਾਣ  ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੁਗਲ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਈਨ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣ।ਪਰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਅੰਦਰ ਘਿਿਰਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ,ਘਾਹ ਫੂੁਸ ਖਾ ਕੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤਕ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ।

ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਨਾਲ 40 ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੁੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਦਾਵਾ ਲਿਖ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵੀ ਨਾ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਮਨਾ ਨੂੰ ਡੁੱਲਾ ਸਕੀ।ਪਰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਨ ਛੱਡ ਰਹੇ।ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਲੋਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣਾ।ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੇ ਮੁਗਲੀ ਗਵਰਨਰਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜ੍ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅੰਤਾ ਦੀ ਭਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। 

ਉਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕੋਲੋਂ ਕਿਲ੍ਹਾ ਛੁੱਡਾ ਸਕਣ।ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜੇਬ ਵਲੋਂ ਪਹਾੜ੍ਹੀ ਰਾਜਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਮੁਗਲੀ ਗਵਰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਹਨਤਾਂ ਪੈ ਰਹੀਆ ਸਨ ਕਿ ਇਨੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਹ ਗੁਰੁੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਕੋਲੋਂ ਕਿਲਾ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਨ ਛੱੁਡਵਾ ਸਕੇ । ਕੋਈ ਵਾਹ ਚਲਦੀ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਪਹਾੜ੍ਹੀ ਰਾਜਿਆ ਨੇ ਇਕ ਚਲਾਕੀ ਭਰੀ ਜੁਗਤ ਬਣਾਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰੁੂ ਸਾਹਿਬ ਅੱਗੇ ਗਊਆਂ ਦੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਉਨਾਂ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਣਗੇ।

ਗੁਰੂੁ ਸਾਹਿਬ ਪਹਾੜ੍ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਕਾਰੀ ਭਰੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਭਲੀਭਾਂਤ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ।ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਵਲੋਂ ਕਿਲਾ੍ਹ ਛੱਡਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਨੂੰ ਤਾਜਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਬਾ ਜੋਰਾ ਸਿੰਘ ਲੱਖਾ “ਅਲੌਕਿਕ ਪੈਦਲ ਮਾਰਚ” ਕੱਢਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।ਜਿਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਗਏ ਸਨ।ਜੋ ਬਾਬਾ ਜੋਰਾ ਸਿੰਘ ਲੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਹੁਣ ਤਕ ਨਿਰੰਤਰ ਕੱਢਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ “ਸਫਰ ਏ ਸ਼ਹਾਦਤ” 6 ਪੋਹ ਸੁਦੀ ਸੱਤਵੀਂ 1701 ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹਾ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 7 ਪੋਹ ਨੂੰ ਗੁਰੁੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਸਰਸਾ ਨਦੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, 8 ਪੋਹ ਨੂੰ ਗੁਰੁੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦੇ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ  ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਦਸ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਿੰਘਾਂ  ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਈ ਜੰਗ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸਾਵੀਂ ਜੰਗ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਮੁਗਲਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 9 ਪੋਹ ਨੂੰ ਚਮਕੌਰ ਦੀ ਕੱਚੀ ਗੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਬਾਕੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਪਿਆਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹੁਕਮ ਦੁਆ ਕੇ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ  ਗਨੀ ਖਾਂ ਤੇ ਨਬੀ ਖਾਂ ਰਾਹੀਂ “ਹਿੰਦ ਦਾ ਪੀਰ” ਅਖਵਾ ਕੇ ਪੰਜ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕੱਚੀ ਗੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਭੇਜਣ ਉਪਰੰਤ ਬਾਕੀ ਸਿੰਘ ਮੁਗਲੀ ਹਕੂਮਤ ਨਾਲ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

ਇਸੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਅਧੀਨ 10 ਪੋਹ ਨੂੰ ਬੀਬੀ ਹਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਜਾਦਿਆਂ ਦੇ ਸਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਜੁਰਮ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲੀਆ ਹੁਕਮ ਵਲੋਂ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ 11 ਪੋਹ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਜਾਦਿਆਂ ਬਾਬਾ ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਰਹਿੰਦ ਵਿਖੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਨਾਲ ਠੰਡੇ ਬੁਰਜ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਪਰੰਤ ਸੂਬਾ ਸਰਹਿੰਦ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਠੋਕਵਾਂ ਉੱਤਰ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ ਠੰਡੇ ਬੁਰਜ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਹਦਤ ਦੇ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ 12 ਪੋਹ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਚਿਹਰੀ ਲਗਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਵਲੋਂ ਫਿਰ ਇਸਲਾਮ ਨਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਜਿਥੇ ਜੀਊਂਦੇ ਨੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫਤਵਾ ਕਾਜੀ ਵਲੋਂ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ ਠੰਡੇ ਬੁਰਜ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਇਥੇ ਹੀ ਮੋਤੀ ਰਾਮ ਮਹਿਰਾ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਜਾਦਿਆਂ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਭੁੱਖੇ ਪਿਆਸੇ ਸਨ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਦੁੱਧ  ਪਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮੁਗਲੀ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਮੋਤੀ ਰਾਮ ਮਹਿਰਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪੰਜ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦਾ ਮਾਸੂਮ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੀੂਵਾਰ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਿਆ ਕੋਹਲੂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ 13 ਪੋਹ ਨੂੰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦੇ ਬਾਬਾ ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਨੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਰੰਤ ਮਾਤਾ ਗੁੱਜਰੀ ਜੀ ਵੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹੈ ਲਾਸਾਨੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਭਰੇ ਹਫਤੇ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਭਰੀ ਗਾਥਾ। ਜਦੋਂ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਸਾਹਿਜਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਘਾਹ ਦੇ ਇਕ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਪੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾੳੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਗਲੀ ਜੁਲਮੀ ਰਾਜ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੁੱਟੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਵੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ  ਹੈ। ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜ਼ੁਲਮੀ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜੇਬ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ “ਜਫਰਨਾਮਾ” ਲਿਖ ਕੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਲੋਂ ਢਾਹੇ ਸਾਰੇ ਜੁਲਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਔਰੰਗਜੇਬ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇੰਨਾ ਸੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬੁਲਾਵਾ ਲਿਖ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਪਰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਗਲੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੀ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੁਲਮੀ ਮੁਗਲੀ ਰਾਜ ਖੱਖੜੀਆਂ ਖੱਖੜੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਗੁਰੂੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਫਿਰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਹਜੂਰ ਸਾਹਿਬ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਬਚੱਲ ਨਗਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਵਲ ਚਾਲੇ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਥੇ ਉਨਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ‘ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬੈਰਾਗੀ’ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਉਸ ਨੂੰ   ਪੰਜ ਤੀਰ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਭੇਜਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੁਗਲੀ ਜੁਲਮ ਨੂੰ ਨੱਥ ਪਾ ਸਕਣ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹਜਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦਾ ਇੱਕਠ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਬਾ ਸਰਹਿੰਦ ਵਜੀਰ ਖਾਨ ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਬਾਬਾ ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਨੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣਵਾਇਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਘੋੜੇ ਦੇ ਮਗਰ ਬੰਨ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸਰਹਿੰਦ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਤਰਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੇਦਰਦ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੀ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬੇਤਾਜ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਜਮੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਮੀਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਉਣ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਬੇਜਮੀਨੇ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਜਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਜਮੀਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।ਜੋ ਹੁਣ ਤਕ ਇਸ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੈ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਲਾਸਾਨੀ ਨਾ ਭੁੱਲਣਯੋਗ ਦਸੰਬਰ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ।ਜੋ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਨਣ ਮੁਨਾਰੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।  

*ਲੇਖਕ ਜੰਗ ਸਿੰਘ

ਮੋਬਾਇਲ ਨੰ +1 415 603 7380                                      

 

The First Sensitive Film on Menopause to Hit Theatres on November 28

 Monday 17th November 2025 From Film Unit Media 

Audience Waiting for Hindi feature film “Me-No-Pause-Me-Play

Chandigarh: 17th November 2025: (Media Link Ravinder//Punjab Screen Special)::

Menopause. It’s a phase every woman goes through, yet it remains one of the least discussed topics in our homes. Many women face physical and emotional changes during this time, often feeling confused, isolated, or misunderstood. To bring this important conversation into the mainstream, cinema is stepping forward with a powerful message.

Releasing on November 28 is the Hindi feature film “Me-No-Pause-Me-Play.” This film aims to portray the journey of menopause with honesty, warmth and sensitivity. Presented by Digifilming and Miro Films, the film has been written by Manoj Kumar Sharma, adapted from his own book, and produced by him as well. His vision forms the backbone of the film, giving it both authenticity and depth.

“Me-No-Pause-Me-Play” blends light comedy with real-life emotions, making the subject approachable for every viewer. The film shows that menopause is not a sign of weakness or an ending. It is a natural stage of life that deserves understanding, dignity and support. The story highlights how empathy from family members can transform this phase into a more comfortable and positive experience for women.

The movie features a strong cast, including Kamiya Punjabi, Deepshikha Nagpal, Manoj Kumar Sharma, Aman Verma, Sudha Chandran and Amemi Subah. Their performances bring honesty and heart to the screen. Kamiya Punjabi shared that the film gives voice to every woman who goes through these silent changes but rarely gets the space to express them.

The film also emphasizes the role of relationships. It shows how a woman’s emotional well-being during menopause can be deeply affected by the understanding—or the lack of it—she receives from her family. It highlights how simple awareness and emotional support can make this journey smoother.

“Me-No-Pause-Me-Play” is more than entertainment. It’s an effort to start a conversation that is long overdue. It encourages society to replace silence with awareness and stigma with acceptance.

The film releases in theatres on November 28. Viewers are encouraged to watch it with their families and friends so that this important message reaches every home.

2027 ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੇ ਚੋਣ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ

Posted on Friday 14th November 2025 at 02:30 PM Regarding Tarn Taran Election Result (Punjab Screen Special)

ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੋਸਟ ਸਹੀ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੈ

ਤਰਨਤਾਰਨ//ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ//ਮੋਹਾਲੀ: 14 ਨਵੰਬਰ 2025: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਸਪੈਸ਼ਲ ਡੈਸਕ)::

ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 

ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿਮਨੀ ਚੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ "ਪੰਥਕ" ਅਖਵਾਉਂਦੀਆਂ ਧਿਰਾਂ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਰਗਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਂਝ ਅਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਆਸੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਬਲਿਊ ਸਟਾਰ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਬਲਿਊ ਸਟਾਰ ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ  ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਨਿਖਾਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕੇ।

ਨਵੰਬਰ-84 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਡੇੜ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਚੱਲੇ ਜੁਝਾਰੂ ਸੰਘਰਸ਼ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਿਆਸੀ ਲੀਡਰਾਂ ਕੋਲ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਲੈ ਸਕਣ। ਇਹਨਾਂ ਠੋਸ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜਿੰਦੇ ਕਦਮ ਵੀ ਪੁੱਟੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਹੀ ਹੈ।  

ਇਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਪਰ ਇਹ ਸੁਭਾਵਕ ਹੀ ਸਨ। ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦੇ ਚੋਣ ਨਤੀਜਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਕਈ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ।  ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ, ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ, ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਐਨ ਮੁਤਾਬਿਕ ਤੁਰੰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭਰਮ ਭੁਲਖੇ ਜਾਂ ਓਹਲੇ ਦੇ..---:

ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਬੜਾ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਸਟੈਂਡ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪੰਥਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਧਿਰਾਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬੇਦਿਲ ਜਾਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਪਾਲੀ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। 

धर्मेंद्र के स्वास्थ्य को लेकर मीडिया के एक हिस्से ने दिखाई थी जल्दबाज़ी..!

Sent on Wednesday 12th November 2025 WhatsApp Regarding He Man Dharmendra From Neelima Sharma

A Special Post By Neelima Sharma:  

लेखिका नीलिमा शर्मा ने किया मीडिया के उस कलंक को धोने का प्रयास 

हिंदी कलम की दुनिया के विशेष हस्ताक्षर नीलिमा शर्मा: 13 नवंबर 2025: (पंजाब स्क्रीन स्पेशल डेस्क)

फिल्मी दुनिया के सबसे लोकप्रिय और प्रिय सितारों में गिने जाने वाले धर्मेंद्र भारतीय सिनेमा के ऐसे अभिनेता हैं जिन्होंने न केवल अपने अभिनय से बल्कि अपने सरल और स्नेहिल व्यक्तित्व से भी दर्शकों के दिलों में अमिट छाप छोड़ी। पंजाब के लुधियाना ज़िले के एक गाँव में 8 दिसंबर 1935 को जन्मे धर्मेंद्र बचपन से ही सादगी, मेहनत और आत्मविश्वास का प्रतीक रहे। एक सामान्य कृषक परिवार से निकलकर उन्होंने फिल्मी जगत में जो पहचान बनाई, वह किसी प्रेरणा से कम नहीं। Bollywood के He Man धर्मेंद्र को लेकर मीडिया के एक हिस्से ने दिखाई थी जल्दबाज़ी  

लेखिका नीलिमा शर्मा दिल्ली से 

धर्मेंद्र का फिल्मी सफर 1960 में फिल्म दिल भी तेरा हम भी तेरे से शुरू हुआ। शुरूआती संघर्षों के बाद उन्होंने जल्द ही अपनी सशक्त उपस्थिति दर्ज कराई। 1966 में आई फिल्म फूल और पत्थर ने उन्हें रातोंरात सुपरस्टार बना दिया। उनकी दमदार संवाद अदायगी, व्यक्तित्व और भावनाओं की सच्चाई ने उन्हें हर वर्ग के दर्शकों का चहेता बना दिया। साठ और सत्तर के दशक में धर्मेंद्र ने एक के बाद एक सुपरहिट फिल्में दीं,अनुपमा, सत्यकाम, शोले, चुपके-चुपके, राजा जानी, मेरा गाँव मेरा देश, ड्रीम गर्ल, शराबी, प्रतिज्ञा जैसी फिल्मों ने उन्हें बहुआयामी अभिनेता सिद्ध किया। वे जहाँ एक ओर एक्शन हीरो के रूप में “ही-मैन ऑफ बॉलीवुड” कहलाए, वहीं सत्यकाम जैसी गंभीर फिल्मों में उन्होंने अपनी भावनात्मक गहराई से आलोचकों को भी प्रभावित किया। एक युग था धर्मेंद्र जी का। लोग उनके दीवाने थे। उनकी निजी ज़िंदगी में लोग उनके जज़्बातों से जुड़े हुए थे। 

उनकी सबसे प्रसिद्ध फिल्म शोले में वीरू का किरदार आज भी भारतीय सिनेमा का प्रतीकात्मक पात्र माना जाता है। बसंती के साथ उनकी जोड़ी ने पर्दे पर प्रेम की मासूमियत और खिलंदड़पन दोनों को बड़ी सहजता से जीया। वहीं चुपके-चुपके में उन्होंने हास्य अभिनय का जो स्वाद दिया, वह दर्शकों को आज भी आनंदित करता है। धर्मेंद्र की खासियत रही कि वे किसी भी किरदार को पूरी सच्चाई से जीते थे, चाहे वह रोमांटिक नायक हो या समाज के अन्याय के खिलाफ खड़ा किसान।

व्यक्तिगत जीवन में धर्मेंद्र उतने ही भावुक और रूमानी व्यक्ति  रहे हैं। उनकी पहली पत्नी प्रकाश कौर से दो  बेटियां और दो बेटे सनी और बॉबी देओल हैं, जो स्वयं सफल अभिनेता बने। बाद में धर्मेंद्र ने अभिनेत्री हेमा मालिनी से विवाह किया, जिनसे उनकी दो बेटियाँ  Esha और अहाना देओल हैं। पारिवारिक रिश्तों में भी धर्मेंद्र की सहजता और अपनापन हमेशा दिखाई देता है। वे अपने बच्चों के करियर पर गर्व करते हैं और उनके जीवन में सदैव प्रेरक भूमिका निभाते हैं।

राजनीति में भी धर्मेंद्र ने कदम रखा। 2004 में वे भारतीय जनता पार्टी के टिकट पर बीकानेर से सांसद चुने गए। यद्यपि उन्होंने राजनीति में अधिक सक्रिय भूमिका नहीं निभाई, फिर भी जनता से उनका जुड़ाव और सादगी का प्रभाव स्पष्ट दिखाई देता था। सिनेमा में उनके योगदान के लिए भारत सरकार ने उन्हें 2012 में पद्म भूषण सम्मान से अलंकृत किया, जो उनके दशकों लंबे सिने-जीवन का सम्मान था।

कल सोशल मीडिया पर धर्मेंद्र की मृत्यु से जुड़ी झूठी खबरें फैलने से फिल्म जगत में हलचल मच गई। कई सोशल मीडिया प्लेटफॉर्म्स और television channel पर यह अफवाह चल पड़ी कि धर्मेंद्र अब नहीं रहे। यह खबर इतनी तेज़ी से वायरल हुई कि कई लोगों ने बिना पुष्टि के श्रद्धांजलि संदेश तक साझा कर दिए। ऐसे में जब धर्मेंद्र का परिवार आगे आया, तो सच्चाई सामने आई। उनकी पत्नी हेमा मालिनी ने तीखी नाराज़गी जताई और कहा कि “ऐसी अफवाहें फैलाना बेहद अमानवीय है। धर्मेंद्र स्वस्थ हैं और उपचाराधीन हैं।” बेटी ईशा देओल ने भी स्पष्ट किया कि “पापा बिल्कुल स्थिर हैं, कृपया इस तरह की झूठी खबरों पर ध्यान न दें।”

इस अफवाह ने न केवल धर्मेंद्र के चाहने वालों को व्यथित किया, बल्कि एक बार फिर यह सवाल उठाया कि सोशल मीडिया के इस दौर में खबरों की सत्यता की जिम्मेदारी कौन लेगा। बिना किसी प्रमाण या आधिकारिक पुष्टि के किसी व्यक्ति के जीवन या मृत्यु से जुड़ी खबरें फैलाना न केवल असंवेदनशीलता है बल्कि मानवीय गरिमा का भी उल्लंघन है। धर्मेंद्र जैसा जीवंत व्यक्तित्व, जिसने भारतीय सिनेमा को इतने यादगार पल दिए, उनके बारे में ऐसी अफवाहें फैलना दुखद है।

धर्मेंद्र का जीवन सादगी और प्रेम का पर्याय रहा है। वे आज भी अपने खेतों, पशुओं और मिट्टी से जुड़े हैं। फिल्मों की चकाचौंध के बीच भी उन्होंने अपने मूल को कभी नहीं भुलाया। यही कारण है कि दर्शक आज भी उन्हें केवल अभिनेता नहीं, बल्कि एक इंसान के रूप में सम्मान देते हैं। उनका व्यक्तित्व यह संदेश देता है कि सच्ची सफलता वही है जो विनम्रता और अपनापन बनाए रखे।

उनकी मुस्कान, संवादों की आत्मीयता, और जीवन के प्रति आशावादी दृष्टिकोण ने उन्हें न केवल “ही-मैन” बल्कि “ह्यूमन हीरो” बना दिया। धर्मेंद्र ने अपने जीवन और काम से यह सिद्ध किया कि सितारा वही होता है जो समय के पार भी लोगों के दिलों में उजाला छोड़ जाए।

आज जब अफवाहों के इस डिजिटल युग में सत्य और असत्य के बीच की रेखा धुंधली होती जा रही है, धर्मेंद्र जैसे जीवंत कलाकार की गरिमा को समझना और उनका सम्मान करना हमारी सामाजिक जिम्मेदारी है। उनकी यात्रा इस बात का उदाहरण है कि सिनेमा केवल मनोरंजन नहीं, बल्कि मानवीय संवेदनाओं का दर्पण भी है। धर्मेंद्र की सादगी, भावनात्मक गहराई और प्रेमपूर्ण व्यक्तित्व आने वाली पीढ़ियों के लिए सदैव प्रेरणा रहेगा—क्योंकि धर्मेंद्र केवल अभिनेता नहीं, भारतीय सिनेमा की आत्मा हैं।

धर्मेंद्र का जीवन एक प्रेरक यात्रा है—संघर्ष से सफलता तक, प्रेम से परिवार तक, और सिनेमा से समाज तक। उन्होंने जो कुछ भी किया, पूरे मन और समर्पण से किया। आज जब उनके निधन की झूठी खबरें फैलती हैं, तो यह केवल एक अफवाह नहीं होती—यह उस युग की गरिमा पर चोट होती है जिसने भारतीय सिनेमा को आत्मा दी थी।

धर्मेंद्र आज भी हमारे बीच हैं जीवित, सक्रिय और दर्शकों के प्रेम से भरे हुए। उनके चाहने वालों की एक ही कामना है कि वे शीघ्र पूर्ण स्वस्थ हों और अपनी वही गर्मजोशी और मुस्कान के साथ जीवन की फिल्म में अगला अध्याय लिखें। क्योंकि धर्मेंद्र कोई नाम नहीं एक भाव हैं, एक संवेदना हैं, और भारतीय सिनेमा की अमिट पहचान हैं।  ---नीलिमा  शर्मा

[00:11, 12/11/2025] Neelima Sharma: नीलिमा  शर्मा 

19 ਸਾਲਾ ਵਹੀਦਾ ਤਬੱਸੁਮ ਲਈ ਖ਼ੁਦਾ ਬਣਕੇ ਬਹੁੜੇ ਡਾ. ਅਨੁਭਵ ਸ਼ਰਮਾ

Emailed From GSG on Wednesday 12th November 2025 at 6:37 PM Regarding A Miracle By A Doctor

ਹੱਡੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ DMC ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਲੁਧਿਆਣਾ: 12 ਨਵੰਬਰ 2025: (ਮੀਡੀਆ ਲਿੰਕ ਰਵਿੰਦਰ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਸਪੈਸ਼ਲ ਡੈਸਕ) -

ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੁੰਛ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ 19 ਸਾਲਾ ਵਹੀਦਾ ਤਬੱਸਮ ਪਿਛਲੇ 3-4 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਰਕ ਭਰੀ ਜ਼਼ਿੰਦਗੀ  ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਟ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖੇ ਕੈਂਸਰ  ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਦਰਦ ਸਹਿਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਵਹੀਦਾ  ਤਬੱਸਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਵਰਗੀ ਰਾਸ਼ਿਦ ਖਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਜੋ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬੇਸਹਾਰਾ ਛੱਡ ਕੇ  ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ।

ਦਯਾਨੰਦ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਐਂਡ ਹਸਪਤਾਲ (ਡੀ.ਐਮ.ਸੀ.ਐਚ.) ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ  ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਡਾ. ਅਨੁਭਵ ਸ਼ਰਮਾ ਵਹੀਦਾ ਤਬੱਸੁਮ ਨੂੰ ਰੱਬ ਬਣਕੇ ਬਹੁੜੇ। 

ਡਾ. ਅਨੁਭਵ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ  ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕਰਦਿਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਉਸਦੀ ਸਰਜਰੀ ਹੀ ਕੀਤੀ ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀ  ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇਲਾਜ਼ ਦਾ ਪੂਰਾ ਖ਼ਰਚਾ ਵੀ ਚੁੱਕਿਆ।

ਵਹੀਦਾ ਤਬੱਸੁਮ ਦੇ ਟਿਊਮਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੀਟੀ-ਗਾਈਡਡ ਆਰ ਐਫ ਏ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਪਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਡਾ. ਅਨੁਭਵ ਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹੇਠ ਜਲਦ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।

ਵਹੀਦਾ ਤਬੱਸਮ  ਦੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਟੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇਣ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਪ੍ਰਸਤ ਦਰਦਮੰਦ ਡਾ. ਅਨੁਭਵ ਸ਼ਰਮਾ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਜਰੀ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਤੇ ਦਾਨਵੀਰਾਂ  ਦਾ ਦਿਲੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਫ਼ਿਕਰਮੰਦ ਹਨ...

Emailed from Sanjeevan-nat-karmi on Monday 10ਰਗ+th November 2025 at 5:33 PM Regarding PU Bachao Morcha 

....ਓਹ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਆਉਣ-ਸੰਜੀਵਨ

ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੋਂ ਜਾਣਬੁਝ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਂਝੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ-ਸੰਜੀਵਨ

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: 10 ਨਵੰਬਰ 2025: (ਮੀਡੀਆ ਲਿੰਕ ਰਵਿੰਦਰ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਸਪੈਸ਼ਲ ਡੈਸਕ)::

ਇਹ ਅਜੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਤਾਰੀਖ ਸੀ 09 ਨਵੰਬਰ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਟ ਕਰਮੀ ਸੰਜੀਵਨ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਬਚਾਓ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੁੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵੀ ਸਨ। ਨਿਹੰਗ ਵੀ ਸਨ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵੀ। ਉਂਝ ਟਰੈਕਟਰਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਛੇ ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਈ ਲੋਕ ਅੱਖ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਰੰਗ ਵੀ ਹੁਣ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲੇਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। 

ਉਹਨਾਂ ਹਲੂਣਾ ਦੇਂਦਿਆਂ ਆਖਿਆ-ਸੈਨੇਟ ਬਚਾਓ, ਪਾਣੀ ਬਚਾਓ, ਧੀਆਂ ਬਚਾਓ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਚਾਓ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਚਾਓ, ਭਾਸ਼ਾ ਬਚਾਓ, ਪੰਜਾਬੀ ਬਚਾਓ, ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਬਚਾਓ। ਕੀ ਇਹ ਸਭ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨਾ ਹਾਕਿਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਇਖ਼ਲਾਕੀ ਫਰਜ਼ ਨਹੀਂ? ਜਾਂ ਫੇਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਹਰ ਨਸਲ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਧਿਰ ਦੀ ਅੱਖ ਸੱਤਾ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?

ਸਮੂਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਿਰਸਟੀ ਸੈਨੇਟ ਬਚਾਓ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦਿਆਂ ਇਪਟਾ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਟ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੰਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਨਾ ਹਰ ਉਸ ਵਿਆਕਤੀ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਫ਼ਿਕਰਮੰਦ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੋਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਕਿਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿੳਂਕਿ ਸਿਖਿਅਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਮੰਗਣਗੇ। ਹਾਕਿਮ ਨੂੰ ਪਾਲੂਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅਵਾਮ ਵੀ ਪਾਲਤੂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੈਸਾ ਫੈਕ ਕੇ ਵੋਟ ਬਟੋਰਨ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਆਦਤ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਇਪਟਾ ਆਗੂ  ਸੰਜੀਵਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇਂ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਲਕ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਬਾਂ, ਬੰਦੂਕਾਂ, ਤੋਪਾਂ ਮਿਜ਼ਾਇਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਸਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦੇਵੋ। ਮੁਲਕ ਖੁਦ-ਬ-ਖੁਦ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ  ਤਾਕਤਾਂ ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਆਪਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ’ਤੇ ਬੜੀ ਸੋਚੀ ਸਮਝੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਤਾਹਿਤ ਸਾਡੇ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਗਿਣ-ਮਿੱਥ ਕੇ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਟ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੰਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਲੰਮੇ ਭਾਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੰਗਤ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਸੰਜੀਵਨ ਨੇ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। 

“Me No Pause Me Play”

A film that awaken something within

New Delhi: (By Punjab Screen Special//Entertainment Desk)::

There are films that entertain, and then there are films that awaken something within.

“Me No Pause Me Play” belongs to the latter, a film that speaks to every woman who has ever been told her time has passed.

Directed by Samar K. Mukherjee and inspired by Manoj Kumar Sharma’s heartfelt book, the film explores menopause not as an end, but as the rebirth of strength, grace, and identity. It is a cinematic poem that celebrates a woman’s right to evolve, to pause, and to begin again unapologetically.

The story weaves together moments of vulnerability and power, silence and rediscovery.

It reminds audiences that menopause is not about losing youth but about finding a deeper rhythm  one that beats with wisdom and freedom.

Featuring stellar performances by Kamya Punjabi, Deepshikha Nagpal, and Manoj Kumar Sharma, the film also stars Aman Verma, Karan Singh Chhabra, and Amy Misobbah in pivotal roles.

Dance icon Sudha Chandran delivers a breathtaking performance; her dance becomes the language of resilience and rebirth, a metaphor for every woman who learns to dance again after the world calls her still.

The film’s soul-stirring title track, voiced by the legendary Usha Uthup, echoes empowerment, rhythm, and the ageless beauty of courage.

Written by Manoj Kumar Sharma and Shakeel Qureshi, the screenplay flows like a diary of emotions raw, real, and deeply human.

As the world still hesitates to talk about menopause, “Me No Pause Me Play” steps forward with compassion, art, and courage.

It is not merely a film  it is a movement, a mirror, and a message that says:

“When life hits pause, true courage lies in pressing play.”

The film will have its world premiere on 28th November 2025, marking a historic moment in Indian cinema a film that doesn’t just tell a story but heals through it.